از لس انجلس تا قزوین

کره شمالی کنار کشید
ما بودیم و کره شمالی و سوریه و لیبی و عراق و افغانستان و غیره، غیره و افغانستان و عراق و سوریه و لیبی رفتند. کره شمالی هم متعهد شد که تمام برنامه های هسته ای خودش را متوقف کند. فعلا علی مانده است و حوضش و احمدی نزاد

نتایج سخنرانی احمدی نژاد
1) اختلاف اروپا و آمریکا برطرف شد و ایران موفق شد آن دو را علیه خودش متحد کند.
2) مردم دنیا فهمیدند که رئیس جمهور ایران با صلح جهانی مخالف است.
3) معلوم شد که ایران قصد ندارد در معادلات جهانی رفتار منطقی داشته باشد.
4) قدرت های جهانی به این نتیجه رسیدند که زودتر باید با ایران برخورد کنند.
نتیجه گیری اخلاقی: هیچ دشمنی نمی توانست به اندازه این دوست عمل کند

انجمن مهدويّه حجّتيه, نامبردارترين گروه قبل از انقلاب بود که با انديشه مهدويت نرد عشق مي‌باخت و اعضاي آن سلوک فردي و سياسي خود را بر آن استوار کرده بودند. اينان به گفته آيت‌الله خميني, معتقد بودند که تباهي و ستم بايد چندان فزوني گيرد که ظهور امام غائب را ايجاب و تسريع کند.

در سوي مقابل, تئوري ولايت فقيه آيت‌الله خميني بود که حکومت را حق فقيهي مي‌دانست که به نيابت از امام غائب و با برخورداري از امتيازات و اختيارات او, سقف سياست را بر ستون شريعت بزند و دست قدرت از آستين مهدويت درآورد و با تصّرف در نفوس و اعراض و اموال مسلمين, ناخداوار سفينه جامعه را با نسيم ولايت به ساحل هدايت برساند.

اما در جانب روشنفکران ديني, دکتر علي شريعتي دلير، در استخدام نظرّيه مهدويت براي اهداف سياسي از همه دليرتر بود. وي بي‌آنکه به مباني کلامي مهدويت بپردازد از "انتظارفرج" سلاحي براي "اعتراض" ساخت و به‌دست پيکار جويان مسلمان داد تا با حکومت وقت درآويزند و آن را براندازند

از ميان اين بزرگان, شايد مهدي بازرگان يک استثنا بود که در عين اعتقاد, با "مهدي", بازرگاني نکرد و از آن بهره سياسي نجُست و همين، انفصال او را از يک نظام مهدويت مدار رقم زد .

صفويان  از ملاقات شاه اسماعيل با "صاحب الامر مهدي" داستان‌ها ساخته بودند و آوازه درانداخته بودند که وي تاج و شمشير و خنجر و کمر و رخصت "خروج" را از مهدي گرفته است. و حتي شاهان صفوي را منصوبان امامان به سلطنت مي‌انگاشتند و دولت‌شان را "مخلّدو به ظهور قائم آل محمّد متّصل" باز مي‌نمودند

2. اقای مشکینی  کارنامه مجلسيان را مقبول و مصّوب امام زمان در شب قدر مي‌دانست و مصباح یزدی  که با توسّل به رؤيايي, پيروزي دولت احمدي‌نژاد را محصول دعاي امام غائب مي‌شمرد (همچنانکه شاه اسماعيل و شاه تهماسب صفوي در رؤيا هاي خود امام علي و امام مهدي را ياور و پشتيبان خود مي‌ديدند) جز کاسبکاري سياسي و ارزان فروشي متاع مهدويت به سياست حاکم و ترويج "تشيع صفوي" کاري نمي‌کردند.

. هم‌اکنون در جمکران, دوچاه نهاده‌اند يکي براي زنان و ديگري براي مردان, تا عريضه حاجات خود به امام غائب را, جداگانه در آنها بيندازند و براي هر عريضه دويست تومان بپردازند. و اينها همه در زير گوش و چشم نوّاب امام زمان و "ملولان از علم بي‌عمل" صورت مي‌پذيرد که در قم نشسته‌اند و چشم بر اين "شرک تقوا نام" بسته‌اند.

 اگر اين آواها امروزه آواهاي آشنايي است, براي آن است که سرچشمه‌يي يکسان دارند و از حلقومي واحد برمي‌خيزند و باري فصل مشترکشان اين است که بر سياست ورزي مهدي گرايانه‌يي استوارند که با نظم انسان نواز مردم سالار نسبتي و قرابتي ندارد.

باري نظريه مهدويت, حق باشد يا باطل, در عرصه سياست يا به بي عملي سياسي يا سفاکي و مردم فريبي صفوي صفتانه يا به ولايت مطلقه فقيه و يا اسلحه‌سازي ايدئولوژيک مي‌انجامد که علي‌ايّ حال با دادگري دموکراتيک پاک بيگانه‌اند."وقت آن شيرين قلندر خوش که ..." گفت:

من آن نگين سليمان به هيچ نستانم که گاه‌گاه بر او دست اهرمن باشد

امروز:در پي انتشار شايعات ناگواري درباره وضعيت جسماني اكبر گنجي خبرنگار سايت امروز در تماسی تلفني با عيسي سحرخيز جویای صحت وسقم این شایعات شد.
عيسي سحرخيز با بيان اين مطلب كه در حال حاضر نمي توانيم درباره زنده بودن اكبر گنجي اظهارنظری كنيم تصریح كرد: از يك هفته پيش از مرخصي گنجی از بيمارستان ميلاد و انتقال مجدد وی به اوين مسئولان دادستاني اجازه هيچ گونه ملاقاتي را به خانواده گنجی نداده‌اند و در نتيجه نمي‌توانيم درباره وضعيت کنونی وي ابراز نظر كنيم.
عضو تيم سه نفره دوستان گنجي در ادامه با اشاره به سخنان متناقض مسئولان قضايي درباره محل نگهداري اكبر گنجي افزود: برخي از مسئولان قضايي اعلام مي‌كنند كه گنجي به بند عمومي منتقل شده است و برخي ديگر مي گويند وي در قرنطينه بهداشتي اوين بستري است. اين تناقضات نشان مي‌دهد كه به احتمال زياد گنجي دوباره دست به اعتصاب غذا زده است.
وي درپایان گفت: همسر گنجي با مراجعه چندين باره به زندان خواهان ملاقات با گنجي مانند بقیه محکومان شده است، كه متاسفانه مسولان زندان اجازه ملاقات با گنجی را برخلاف رویه معمول زندان منوط به اجازه دادستان تهران کرده اند وبا توجه به برخوردهای دادستانی وهمچنین دراعترض به این اقدام غیر قانونی خانم شفیعی اعلام کرده است که برای درخواست دیدار با گنجی به دادستانی مراجعه نمی کند.
شایان ذکر است آمبئی ليگابو، گزارشگر ويژه سازمان ملل متحد در امورحقوق بشر و آزادی بيان و عقيده نیزطی بيانيه ای از حکومت ايران خواست "به خاطر انسانيت" به اکبرگنجی، روزنامه نگار زندانی "عفو نامشروط" اعطا کند و او را بيدرنگ آزاد سازد.

عصر روز 11 سپتامبر با شيخ حمدان –پسر شيخ زائد و وزير مشاور امور خارجي امارات متحده عربي- که مسئول روابط و پي گيري مسائل دو کشور بود در شهر ابوظبي و در کاخ شخصي اش نشسته بوديم. يک سري اوراق مهم هم روي ميز بود که مي بايست بعد از پذيرايي اوليه با يکديگر در مورد آنها گفتگو مي کرديم.

پسر شيخ حمدان که حدود 17، 18 سالي داشت و از لندن چند روزي مرخصي آمده بود نيز در اين ملاقات اوليه در جمع ما بود. تلفن شيخ حمدان زنگ زد. خيلي تعجب کرد که شاهزاده در اين ملاقات کاملاً خصوصي با صداي تلفن مواجه شده است. به من گفت تلفن؟ بعد از شنيدن يک جمله از تلفن، پريد تلويزيون را روشن کرد. هواپيمايي برج اول را زده بود. و زير نويس CNN بود که مه و ابر و فضاي نامناسب باعث برخورد هواپيما شده است. خيلي عجيب بود. زد روي کانال الجزيره ديد آن هم مستقيم دارد پخش مي کند. داشتيم نگاه مي کرديم و سکوت که مستقيماً هواپيماي دوم را ديديم دارد مي آيد. نفسها در سينه ما سه نفر حبس شده بود. هواپيما آمد و به برج دوم خورد. حمدان برخاست و  داد مي زد که والله مقصود. يعني هدفدار اين را زده اند. چون نمي شد که به خاطر ابر دو هواپيما به دو برج اصابت کنند. گيج مانده بوديم. کاغذها را جمع کرديم. نمي دانستيم چه اتفاقي در جهان افتاده است. يک ساعتي نشسته بوديم و کانال عوض مي کرديم. طبعاً اوراق را کنار گذاشتيم. ابتدا ذهنمان رفت روي فلسطيني ها. ولي چنين قدرتي براي آنان متصور نبود. طبعاً انتخاب دوم بن لادن بود و طرفدارانش. اتفاقاً صبح همان روز هم با ايشان در مورد خطرات جريان طالبان حرف مي زدم. امارات يکي از سه کشوري بود که طالبان را به رسميت شناخته بود. شايد هم دليلشان اين بود که سالانه هزاران آمريکايي به امارات مي رفتند و مي خواستند کشورشان را از طرف طالبان در امنيت نگه دارند. با دوستان در تهران صحبت کردم. آنها هم گيج بودند. دنبال خبر رساني به آقاي خاتمي و اينکه ايشان چه اقدامي بايد انجام دهند. خوشبختانه يکي از هوشمندانه ترين روشها را آقاي خاتمي برگزيد که همان بعد از ظهر اين حرکت تروريستي را محکوم کرد. خبر آن در صدر خبرها بود، در همه تلويزيونها.

 نتوانستيم مذاکره اي داشته باشيم. خداحافظي کرديم تا دنياي جديد بعد از 11 سپتامبر را تجربه کنيم.

به محل اقامتم برگشتم. تا وقتي که همانجا روي مبل خوابم برد فقط دکمه کنترل تلويزيون را عوض مي کردم و ناباورانه اخبار مسئله مهم را پي گيري مي کردم.

اين هم خاطره روز 11 سپتامبر.

  چند توضیح نسبتا مستدل:

توضیح اول: به نظرم احمدی نژاد فکر کرده است نماینده پیغمبر اسلام است و برای اولین بار در تاریخ می خواهد اسلام را به کفار حبشه و روم و قبطیان معرفی کند، احتمالا در تمام این مدت هم فکر می کرده کوفی عنان همان نجاشی است که اگر با او یک ساعت حرف بزند طرفدار اسلام می شود.

توضیح دوم: احمدی نژاد با ولایت فقیه آمریکا بر سازمان ملل متحد و شورای نگهبانی به اسم شورای امنیت مخالف است و پیشنهاد می کند که اینها از بین بروند، خب، طبیعتا همه کشورهای جهان می پرسند شما اگر لالایی بلدید چرا خودتان خواب تان نمی برد؟

توضیح سوم: من فکر می کنم نویسنده متن سخنرانی احمدی نژاد که احتمالا برخلاف آنچه گفته شده دکتر جواد وعیدی نیست، بلکه یا پسر احمدی نژاد است یا دخترش یا مهندس چمران و یا یکی از کارمندان سابق شهرداری. قصد نویسنده هم این بوده که در پنج دقیقه همه حیثیتی که به مدت هشت سال خاتمی برای ایران کسب کرده بود از بین ببرد. و به نظرم این اولین اقدام او بود که با موفقیت کامل روبرو شد.

توضیح چهارم: عواقب این سخنرانی را حالا حالا ها باید بدهیم

 در سکوت، "همه زیر قول و قرارشان زدند". این را معصومه شفیعی می‌گوید که حالا دیگر"حسابی پکر" است. اما مصاحبه‌هایش را از سر گرفته، و در عین نا امیدی از"داخل". شاید کوفی عنان، چشم در چشم از رئیس جمهور مهرورز، بپرسد: بر گنجی چه رفت؟

روزهایی که گنجی در حال اعتصاب غذا بود، هم حکومت و هم مردمان، در داخل و خارج، روزشان، بی نام گنجی شروع نمی‌شد. گردهمایی در برابر بیمارستان، دفتر سازمان ملل، حرکت های اعتراضی در شهرهای بزرگ و کوچک دنیا، و طومارها . اعتراض اتحادیه اروپا، رئیس جمهور آمریکا،... و عاقبت نامه کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل به محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور منتخب.

از آن سو"آقای دیگری که نمی دانم که بود، ولی اعتماداکبر را جلب کرد" به او نیز شاید از همین چیزها گفت، و به این ترتیب، گنجی اعتصاب غذایش را شکست، و معصومه شفیعی ، مهر سکوت بر لب زد:"آخرین بار چهارم شهریور بود که او را دیدم. در بیمارستان حال عمومیش بد نبود، اما نه آن طور که به زندان برود. باید او را به خانه می فرستادند، که جبران هفتاد و دو روز اعتصاب غذا بشود."

حالا گنجی در انفرادی‌است، و کسی پشت درهای زندان، در انتظار آزادیش" تحصن" نکرده است. همسرش، دوباره به کوفی عنان نامه نوشته :" از داخل به طور کامل نا امید شده ام. حالا آقای احمدی نژاد هم به سازمان ملل رفته. دبیر کل سازمان ملل می تواند او را مستقیما مورد خطاب قرار دهد. البته می دانم که قضیه فراتر از مرتضوی و رئیس قوه مجریه است، ولی بالاخره، احمدی نژاد نماینده حکومت ایران است. ایران هم عضو سازمان ملل است و متعهد به عمل کردن به قوانین."

خانم شفیعی از بچه ها می گوید. از رضوانه که جزوه هایش را برده‌اند. از دفترچه یادداشت هایش. از کامپیوتر دخترها و از تابستانی که بازهم بی پدر گذشت.و من به آخرین جملاتش می اندیشم:" اینها به هیچ کس پاسخگو نیستند. قدرتی دارند غیر پاسخگو."

راستی، تظاهرات برای گنجی، و گنجی‌ها، تنها وقتی قرار است بمیرند، جایز است؟ کاش در میان پلاکاردهایی که در برابر سازمان ملل نصب شده، یکی به خط درشت بنویسد: گنجی باید زنده بماند، آزادی حق اوست

 

 

    فرمانده بدرقه شد تیتر روزنامه شرق در تاریخ 18/6/83 . تیتری که نمی توانست گویا خیلی ازچیزها باشد باشد/ فرمانده درد داشت /فرمانده تنها بود / فرمانده فراموش شده بود / فرمانده 2سال به دلیل بیان عقیده اش در نظامی که خود برای ایجادآن قیام کرده بود وبرایش جنگیده بود زندان رفته بود /

فرمانده وقتی که رفت همه شاعر شدند و همان ها که او را تنها به دلیل حمایتش از ایت ا.. منتظری 2 سال بدن پر دردش را که ترکش مرصاد را هنوز در سینه یادگار داشت به حبس کشیدند همگی وا اسفا سر دادند / و اشک تمساح را به عینه دیدیم

خبرکوتاه بود 18/6/83 حاج داوود کریمی با بدنی پر درد در تخت بیمارستان ساسان از دیار ما رفت / رفت به دنیایی که دین وسیله نام و نان عده ای نشود/ رفت به جایی که دیگر تظاهر و ریا خریدار ندارد / رفت به جایی که مدعیان جانشینی خدا با چوب دین استبداد فرعونی به راه نمی اندازند /

10 سال جنگید ترکش مرصاد را برسینه داشت / پس ازجنگ دوره کوتاهی مسول مبارزه با مواد مخدر شد و پس از آن دیگر هیچ مسولیت دولتی نداشت / رفت گوشه ای در جنوب تهران کار گاه تراشکاری خود را دوباره راه انداخت / اما این بار در کارگاهی کوچکتر ومحقر تر از زمان قبل از جنگ / پس از جنگ تنها به دلیل عقیده اش زندان رفت / آزاد که شد باز هم بی صدا رفت تو همون تراشکاری /

حالش روز به روز بد ترمی شد / بدنش پوسیده بود / مسکن ها, دردش را آرام نمی کردند/ , دکترها گفتند باید برای تحمل درد تریاک بکشی / قبول نکرد و گفت سال ها با آن مبارزه کرده ام تحمل درد راحت تر از پا گذاشتن بر آرمان هایم هست /پزشکان بیمارستان بهت زده تحملش را می دیدند و سرانجام به نخاعش پمپ مرفین وصل کردند /

پزشکان همه متفق القول بودند :

حاج داوود داره آب می شه .

و خبر کوتاه بود

یکشنبه هجدهم شهریور هشتاد وسه حاج داوود کریمی با بدنی خسته و دردمند در بیمارستان سینا در گذشت .

                                             فرمانده رفت

                               فرمانده جان داد از بس که جان ندارد.

                    

19 شهریور سال روز وفات مجاهد نستوه , روحانی نو اندیش , سربازجنبش ملی نفت, ابوذر زمان سید محمود طالقانی ست / هم او که از لایه های سنت زده حوزه های علمیه بر خواست و روشن ترین افکار نسبت به سیاست ودیانت و ملیت داشت / کسی که علی رغم طرد شدن از سوی حوزه و شخص آیت ا.. بروجردی رسالت خود را مبارزه با استعمار پیر دانست و مصدق را به عنوان پیشوای خود انتخاب کرد و در طریقت او گام بر داشت و تا انتها یاور او بود و فریاد بر آورد:ایرانی هستیم ومسلمان ومصدقی /

19شهریور سال روز وفات مجاهد نستوه , روحانی نو اندیش , سربازجنبش ملی نفت, ابوذر زمان سید محمود طالقانی ست / هم او که که با آغاز انقلاب کج اندیشی ها و تحجر ها را دید و بانگ زد واعتراض کرد و نتوانست راندن فرزندان انقلاب را تحمل کند و از نشستن بر صندلی مجلس خبرگان دریغ کرد وسرانجام آنگاه که احساس کرد اندیشه اش منطبق بر افکار اقایان نیست تهران را به اعتراض ترک کرد و تنهایی گزید/

19 شهریور سال روز وفات مجاهد نستوه , روحانی نو اندیش , سربازجنبش ملی نفت, ابوذر زمان سید محمود طالقانی ست / کسی که دینش را به نانش نفروخت همواره نامش را تحت دینش نخواست / وبرای آنها یی که دینشان نان و نام آورده بود سخت بود که او مشت انها را باز میکرد

طالقانی : مصدق درد ناس داشت و شریعتی درد دین / هر دو عزیز و دلسوز ما / اما هدف مصدق برتر

او در رابطه با متحجرین می گفت :

متدينان كه دين مغرورشان كرده با خيالى راحت و وجدانى آرام مرتكب گناه مى شوند... در بازار دين سازى، متاع ريا و فريب كارى به سرعت رواج مى يافت و معابد كمينگاه ربودن اموال و نفوس شده بود. چشم ها به سوى آسمان داشتند ولى دل ها از شقاوت و شرك انباشته بود... افكار و عواطف را مى كشتند و بى گناهان را مى سوزاندند و اموال را مى ربودند... ستم كارى و نادانى و فساد به نام شريعت بر سر مردم خيمه زده بود. در ميان تاريكى هرگاه فكرى برق مى زد و حقيقتى فهميده مى شد، جزاى صاحب فكر و كاشف، لهيب آتش و دم شمشير و تيزى تبر بود.»

طالقانى شاگردان بسيار خوبى تربيت كرد. هدى صابر، حسن يوسفى اشكورى، تقى رحمانى و رضا عليجانى پرورش يافتگان اين مكتب هستند.
انگيزه هاى دينى و حضور درجمعيتى سياسى
 «وجود كم نظير آيت الله طالقانى را پيامى الهى براى هم عصران او و نسل هاى بعد عنوان می كنيم و به ويژگى هاى برجسته آن مرحوم پرداختند بسيار سخت است .  مبارزه مستمر آن بزرگوار با استبداد تنها در بعد سلبى آن نبود، او استبداد را در تعارض با فطرت و ذات انسان كه خداوند او را آزاد خلق كرده است مى دانست. بنابراين نفى استبداد را براى آزادى انسان ها مى خواست. آزادى انسان به معناى رهايى از تمامى ابعاد ظلم و ستم، چه سياسى، چه اقتصادى و چه اجتماعى. آن آزادى كه به معناى استفاده انسان از اختيار و اراده اى است كه به او كرامت شده است.

 نتيجه اين نوع نگاه به استبداد و آزادى را می توان دليل شركت مرحوم طالقانى در تاسيس نهضت آزادى عنوان كرد و گفت: او هنگامى كه از شوراى مركزى جبهه ملى به اتفاق آقاى مهندس بازرگان و آقاى دكتر سحابى خارج شدند تشكيل جمعيتى سياسى برپايه انگيزه ها و آموزه ها و مبانى دينى را به مصلحت ديده و خود از بنيانگذاران جمعيت نهضت آزادى ايران شد.

سید جوادی در خاطرات خود جلسه اى را به ياد آورد كه در آن جلسه كه در منزل سيد جوادی تشكيل شده بود مرحوم طالقانى نيز حضور داشته است. جلسه اى كه در «دوران اختناق شاهنشاهى» تشكيل و در آن تاسيس و نام و اعلام رسمى تشكلى سياسى به نام نهضت آزادى به تصويب وى رسيده بود. ايشان به من سيد جوادی فرمودند كه در منزل شما قرآن يافت مى شود؟  گفتند شايد. فرمودند من كمتر به استخاره متوسل مى شوم ولى در اين مورد كه آيا خود از موسسين اين جمعيت باشم يا نه بهتر است استخاره كنم و با قرآنى كه تقديمشان شد استخاره كردند و پاسخ عجيب آنكه در اعلاميه بيان فرموده خوب آمد و در نتيجه ايشان جزء موسسين نهضت آزادى ايران شد.

لذا بعد از ملى شدن صنعت نفت و بحرانى كه پس از آن به وجود آمد طالقانى به اين نتيجه رسيد كه با توجه به بافت اجتماعى ايران تا زمانى كه روابط و حدود و ثغور دولت ها مقيد به اعتقادات و فرهنگ جارى و بومى نباشد مسئله مشروطيت به نتيجه نمى رسد.بايد افزود: «اصل اساسى كه طالقانى و كل جنبش روشنفكرى دينى به آن اعتقاد داشتند اين بود كه مذهب يك امر اجتماعى است و صرفاً منحصر به متون و اذهان نيست و لذا به اين امر به عنوان بخش عمده اى از متن اجتماعى ناگزير ايران توجه كردند. بنابراين به اين نتيجه رسيدند حصول مشروطه كامل متضمن نوسازى دينى است.»
 به نحوه ورود طالقانى به عرصه سياست نيز می توان اشاره كرد و گفت: زهد طالقانى ايجاب مى كرد كه به دانش خود عمل كند و لذا شرايط اجتماعى اين دسته از روحانيون و تحصيلكردگان دانشگاهى مذهبى را وادار كرد تا وارد عرصه سياست شوند و مرحوم طالقانى زودتر از ديگران به امر سياسى توجه كرد. اين رويكرد بعد از وقوع كودتاى ۲۸ مرداد و به طور مشخص از دهه چهل به بعد با تاسيس نهضت آزادى ايران به شكل بارز نمودار شد. بحران هاى بعد از مشروطيت اين دسته از روشنفكران را ناگزير به توجه به   امر سياست مى كرد ولى تلقى آنها اين نبود كه دين، حكومت را به دست بگيرد. در نهايت می توان گفت: «طالقانى بخشى از ساختار روشنفكرى دينى است كه عملكرد او پروژه ملى _ مذهبى را گريزناپذير مى كند.»

حکومتی که دين و مليت يکی از مراجع قوانين آن باشند . نه اين که دين استبدادی / را به وجود آورد که کوچکترين نقد بر حکومت نقد بر دين و ارتداد باشد

در وضعيت حاضر، قرائت رسمي از قانون اساسي مبتني بر ولايت مطلقه است. با توضيحي كه داده شد، بايد پيمايش دقيقي صورت بگيرد تا ميزان مقدورات، محدوديت‌ها، فرصت‌ها و تهديدات هر دو پايه‌ي حكومت شناسايي شود و سپس تاكتيك‌ها و شعارهاي مرحله‌اي براي پيشبرد امر دموكراسي تعيين شود.

تجربه‌ي من نشان مي‌دهد كه راه ايراني توسعه‌ي سياسي، سنتزي خواهد بود از دو تجربه‌ي انقلاب مشروطيت و انقلاب اسلامي، البته من شرايط پيراموني را در آن دخالت نداده‌ام؛ يعني كماكان در عصر مشروطيت به‌سر مي‌بريم و نمايندگاني از جانب توده‌ها بايد در بوروكراسي حضور داشته باشند و از سويي ديگر، در عرصه‌ي اجتماعي تلاش شود كه رهبران محلي، چه در امر آگاهي‌بخشي و چه در امر سازماندهي، مردم را راهنمايي نمايند. با پيوند اين دو دسته نيروست كه مي‌توان بسته به موقعيت، مرحله‌ي اصلاحات را تعيين كرد؛ يعني همان الگوي "فشار از پايين، چانه‌زني در بالا" كه بخش اول اين شعار از تجربه‌ي انقلاب اسلامي اخذ شده است و بخش دوم آن محصول تجربه‌ي مشروطه است.

اگر به فرض، اصلاح‌طلبان در هشت‌سال گذشته نتوانسته‌اند به وظايف خود عمل كنند، نافي تئوري يادشده نيست؛ چون به‌هرحال "منابع مشروعيت" در ايران "چندگانه" است و لاجرم نهال‌هاي جديد براي پي‌گيري مطالبات دموكراتيك مردم در درون دستگاه سياسي كشور پديد خواهد آمد. پس نبايد اين امكان را به‌عنوان پديده‌اي ناهنجار، به‌طور كلي نفي كرد و دست‌آوردهاي مردم را ناديده انگاشت.

يکی از دل مشغولی های انسانها از هنگام زندگی جمعی داشتن رييس و نوع تعين و قدرت واختيارات او می باشد / امروزه به خصوص پس از فروپاشی شوروی به نظر ميرسد که دموکراسي به سوی نظام ايده آل و در حال گسترش جهان می رود/

موج سوم دموکراسی با فرو پاشی نظام های خود کامه اروپای جنوبی ( پرتغال , يونان و اسپانیا در دهه 70) حکومت های  مستبد آمریکای جنوبی و لاتین در دهه 80

و فروپاشی بلوک شرق در دهه 90 گسترش یافت / در فاصله سالهای 1990_1996 قریب به 30 کشور اروپای شرقی و افریقایی دارای رژیم های دموکرات شدند / بر اساس گزارش خانه آزادی در سال 1997 از 191 کشور جهان 117 کشور دارای رژیم های اساسا دموکراتیک بودند که این آمار در سال 2000 به 120 کشور رسید / که همگی دارای دموکراسی انتخاباتی شده بودند . این در حالی بود که در سال 1974 از 150 کشور 41 کشور دارای نظام انتخاباتی بودند .

 مراد ازدمو کراسی در این مقالات ( که امیدوارم ادامه پیدا کند ) نوعی نظام آرمانی با مفهوم حداکثری و رسیدن به مدینه فاضله و بسیار بلند پروازانه نیست بلکه نوعی نظام حد اقلی که درآن اقتدار سیاسی ازطریق انتخابات و مبارزات انتخاباتی داشتن احزاب و فعالیت شفاف آنها بدست می آید و احترام و آزادی اقلیت و کسانی که از طریق رقابتهای انتخاباتی به قدرت نرسیده اند  / در واقع خیر الموجودین نظام های فعلی دنیا می باشد.

این نوع دموکراسی را دموکراسی می نیمال یا حد اقلی می گوییم . لوازم آن هم تضمین ازادی بیان فعالیت احزاب رقابت ایدو لوژیکی انتقال آزادانه اطلاعات و انتقال قدرت بدون خشونت می باشد . از این رو آن را حد اقل مینامند .

این نوع دموکراسی را حد اقل می نامیم و بیشتر شامل مبا حث سیاسی می شودو برای  رسیدن به دموکراسی حد اکثربدلیل نداشتن ابزاربا آن خیلی فاصله داریم .

دموکراسی حد اکثر مسایل فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی را هم شامل می شود . نظام دموکراسی حداکثری در پی توزیع عادلانه ثروت وفرهنگ و عدالت اجتماعی می شود/

یکی از ابزار دموکراسی حد اکثر همان رسیدن به دموکراسی حد اقل است .

یا علی

عدالت در جامعه فقير و عقب مانده توزيع فقر است . محمد خاتمی

نان و پنير هسته ای !

" ما نان و پنير خود را می خوريم و روی پای خود می ايستيم", "مرگ بر سه خدمتکار ابليس, فرانسه, آلمان, انگليس", "ما دانشجويان از دولت ايران می خواهيم هر چه زودتر از پيمان ناعادلانه ان پی تی خارج شود" و ...

اينها بخشی از شعارهايي است که گفته می شود تعدادی از دانشجويان دانشگاه تهران پس از آغاز فعاليت مجتمع فرآوری اورانيوم اصفهان (UCF) در مقابل در اصلی دانشگاه داده اند. خبر کمی بيات است, اما حيف است از کنار آن بگذريم. راوی خبر روزنامه کيهان مورخ 19/5/84 است. همين خبر حاکی است که دانشجويان به مناسبت ذکر شده جلوی دانشگاه تهران شيرينی پخش کردند.

صفار هرندی سردبير کيهان وزير ارشاد شد / ياد ۸ سال پيش افتادم روزی که مهاجرانی از خود در برابر مجلس ۵ دفاع کرد / ويک رای اعتماد شيرين برای خودش و ملت گرفت /يادش به خير که وزارتش تا حدود زيادی باعث کمک به فرهنگ و آزادی شد می دونيد الان کجاست.....

مها جرانی :

روز چهارشنبه 29 مرداد 1376 از مجلس پنجم رای اعتماد گرفتم. صبح روز پنجشنبه 30 مرداد جلسه معارفه با شورای معاونان و روز اول کاری‌ام بود. در کنار اتاق وزیر اتاق کوچکی بود به عنوان اتاق استراحت، پنجره‌ای داشت رو به محوطه‌ی وزارتخانه، گاهی از آن پنجره به حیاط نگاه می‌کردم. از آن همه آمد و رفت شگفت‌زده شده بودم. بلا تشبیه درست شبیه ورودی دادگستری مردم می‌آمدند و می‌رفتند. از روابط عمومی خواستم گزارشی از این آمد و رفت‌ها به من بدهد. نتیجه حیرت‌آور بود. از جمله:
1- ناشران مراجعه می‌کردند برای اخذ مجوز تجدید چاپ کتابی که قبلا مجوز گرفته بودند.
2- ناشران می‌آمدند تا اجازه‌ی موسسه‌ی نشرشان برای سال بعد تمدید شود
3- سینماگران می‌آمدند تا فیلمنامه‌شان مصوب شود
و ...

همه‌ی این بازی‌ها جمع شد، تا اهل فرهنگ نفسی تازه کنند. مثلا ناشر بتواند برای نشر خود برنامه‌ی دراز مدتی تدوین کند. وقتی به همکاران گفتم چرا پروانه‌ی نشر دایمی نمی‌دهیم، گفتند از این طریق بر کار ناشران نظارت می‌کنیم ... گفتم مگر نه این است که نهایتا ما اجازه‌ی اکران فیلم می‌دهیم؟ کافی است ضوابط را تهیه کنیم. سینماگران خود بیشتر از ما در اندیشه‌ی اعتبار و سرمایه‌شان خواهند بود. می‌دانستم که ایجاد تحول در عرصه‌ی فرهنگ آسان نیست. از طرفی مجلس پنجم تصمیم تشکیلاتی‌اش این بود که به من رای اعتماد ندهد. از این رو در آن مدت چهل ماهی که مسئولیت وزارت فرهنگ را داشتم، روزی نبود که در انتظار حادثه‌ای نباشیم. استیضاح فرصتی بود که همه‌ی حرف‌ها با صراحت تمام مطرح شود. حال که به گذشته می‌نگرم، از 25 سالی که در سیاست صرف کردم، بهترین و ماندگارترین خاطره‌ی خوشم متعلق به مسئولیت وزارت فرهنگ است که در همان آغاز هم به صراحت گفتم اهل فرهنگ باید دولتیان را ارشاد کنند.

گل آقای ملت ایران

آنچه يافت می نشود آنم آرزوست

 ۵۰ سال می گذرد / ازتلخ ترين حادثه معاصر / و ما هنوز اندر خم يک کوچه ايم / ۵۰سال می گذرد و ما هنوز دنبال اوييم /

  و امروز لکه ننگی ست برای کشور هايی که امروزبه بهانه دموکراسی اقتدار خود را به رخ همپيما يان سابق خود می کشند / که چه آسان ريشه دمو کراسی را در اين مملکت خشکاندند /

و ما هنوزنالانيم که دو استبداد ۲۰ اندی ساله را پس از او تحمل کرديم / که عربده کشی چون شعبون با ۵۰۰ قمه کش و کودتا چيان مزدور اجنبی اين شمع فروزان را خاموش کردند /

و فراموش نمی کنيم پپام تبريکی که آيت ا... کاشانی برای زاهدی و شاه فرستاد و دولت اسلامی او را مشروع و محبوب دانست و مردمی که در خانه های خود ماندند/  

و هنوز فرياد فاطمی در لحظاتی که خاينين به مملکت او را برای تير باران آماده م کردند در گوش مان هست و مگر می توان فرا موش کرد : درود بر مصدق .

 ایرانی هستيم و مسلمان و مصدقی / و بر اين آرمان خود تکيه و افتخار می کنيم /